Evsiz Ülke Hikayeleri

Onlari 80li yillarin ortasinda, kogus sessizlestiginde, herkes ranzasina, cekildiginde, kogusun oturma odasinda kücücük harflerle yaziyor, sonra bu dosya kagitlarini katlayip sakliyordum. Ama her defasinda, her operasyonda askerler yatagin altinda, temiz camasirlarin arasinda, olmadik yerlerde buluyor ve incelemek üzere götürüyorlardi. Asla geri gelmeyeceklerini, coktan yirtilip atilmis olduklarini bildigim icin bu kagitlarin, hafizamda geri cagiriyor bu yazdiklarimi ve yeniden kagida döküyordum. Elbette her defasinda da biraz degismis oluyorlardi. Ancak sivil cezaevine nakledildigimde son sekillerini aldilar. Birer kopyasini Murat Belgeye yolladim, övgü dolu bir cevap alinca da cesaretim artti. Tahliye olduktan bir bucuk yil sonra kitap olarak cikti hikayelerim. 1989 Subatinda. 18 yil olmus.Bir süre öncesine kadar bende bir kopyasi bile yoktu bu ilk kitabimin. Ama yillar icinde hep bir sekilde karsima cikti. Bazen bir editör aradi, bazen bir yakin arkadasim hatirlatti bana böyle bir kitabim oldugunu. Sanki o kitap artik benden cok daha fazla, hatta tümüyle okurlarindi. Arada bir bana böyle bir kitabim oldugunu hatirlatan okurlarin.Bir gün, annem, onu bir ziyaretimde, cikarip iki nüshasini önüme koyuverdi. Eve gelince bu kopyalari bir yere yerlestirdim kitapligimda ve uzun süre elime almadim. Sonra bir gün aniden kalktim, hic sorgulamadan cektim birini kitaplarin arasindan ve kesintisiz okudum Evsiz Ülke Hikayelerini.