Kafes

Kafesin kapilari acilinca kus önce sasirir, sonra kafesin önüne cikar gezinir. Nice zaman sonra ucabilir. Ucar ucar Ne güzeldir Böyle alabildigine ucmak ne güzeldir Istedigi dala konabilir. Istedigi ülkeye kanat cirpabilir. Sonra kafese dönecek midir Kim dönmek isterHürriyetin de izafi olabilecegini inkar etmiyorum. Kücük bir kafeste de insan, mutlak hürriyeti elde edebilir. Dünyevi hürriyet anlayislarini terk edip ilahi bir hürriyete, mutlak bir hürriyete kanatlanabilir. Ama kendimiz disindaki insanlar icin, bunu ileri süremeyiz. Hürriyet, bir yönüyle gayet somut bir hadisedir. Dört yani duvarlarla cevrili bir odada, insani, kafesteki kuslar gibi yasamaya zorlamak hürriyetini elinden almak demektir. Alabildigine yürüyebilmek alabildigine ufuklari görebilmek hürriyettirMuhip gitti. Tipki benim Cinaraltindan Beyogluna gidisim gibi gitti. Ben gidiyorum. dedi ve gitti. Ben kalakaldim. Pesine takilmak istedim. Olmazdi. Hürriyeti tatmak istiyordu. Ama yine dönüp gelecek biliyorum. Vazgecemez. Beni, bizleri birakamaz. Gelecek. Ama simdi gitti. Tutamazdim onu. Dünyevi hürriyetin koflugunu anlayacakti bir gün. Ne zaman Ben anlayabildim mi kiBu arada, gidenler de gitti. Ben yoktum, gitmisler Ne ani oldu Haber vermeden gittilerMuhip gitti, girdi gecenin göbegine; sevgililer de Hocalarim da öldüler. Yarim kalan sohbetlerimiz, yare verilmeye hazirlanan ama bir türlü verilemeyen cicekler gibi soluyorToprak, bir insan boyu yükseldi bir yerlerde. Benim kalbimdeki tümseklerin haddi hesabi yok. Hep öldülerVatanim, sevgilim, dostum ve hocamYorgunum, yasamaktan yoruldum. Sevmekten yoruldum. Sevgililer Sevgililer hep aci verdi bana. Direnmekten, calismaktan, kavgadan yoruldum artikNe komedidir, bizim trajedimiz